กระบาล

Значения слова в тайском толковом словаре

  • -บาน

    น.

    ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว, (คำไม่สุภาพ) เช่น ตีกระบาล เขกกระบาล, (โบ) เขียนเป็น กระบาน ก็มี เช่น เพิกหนังทังผมนั้นออกเสียแล้วเอากรวดทรายขัดกระบานศีศะชำระให้ขาวเหมือนพรรณศรีสังข์

    (แผลงมาจาก กบาล).

  • แผ่นกระเบื้อง เช่น ปรุตรุเคลือบกระบาลหิน (จารึกวัดโพธิ์)

    (แผลงมาจาก กบาล).

  • ลานกลางหมู่บ้าน เรียกว่า กระบาลบ้าน.

    (แผลงมาจาก กบาล).